دوره 20، شماره 80 - ( 10-1390 )                   جلد 20 شماره 80 صفحات 67-73 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Emamhadi M, Mardani Kivi M, Soleinmanha M. Functional Outcomes of Radial Nerve Palsy Associated With Humeral Fractures Using Microscopic Nerve Repair Procedures. jour guilan uni med sci. 2012; 20 (80) :67-73
URL: http://journal.gums.ac.ir/article-1-121-fa.html
امام هادی محمدرضا، مردانی کیوی محسن، سلیمانها مهران. بررسی پیامدهای درمانی فلج عصب رادیال بدنبال شکستگی هومروس با روش میکروسکوپی ترمیم عصب. مجله دانشگاه علوم پزشکی گیلان. 1390; 20 (80) :67-73

URL: http://journal.gums.ac.ir/article-1-121-fa.html


دانشگاه علوم پزشکی گیلان
چکیده:   (5853 مشاهده)
چکیده مقدمه: شایع‌ترین عارضه عصبی همراه با شکستگی‌های هومروس، فلج عصب رادیال است که در 17-2% موارد اتفاق می‌افتد. شیوه‌های مختلف ترمیم عصب و زمان انجام آن (اکسپلوراسیون اولیه یا تاخیری) از بحث‌های چالش برانگیز این ضایعه است. هدف: تعیین پیامدهای درمانی روش‌های میکروسکوپی ترمیم فلج عصب رادیال به‌دنبال شکستگی‌های هومروس مواد و روش‌ها: در این مطالعه مقطعی گذشته‌نگر از 20بیمار مبتلا به شکستگی هومروس (15 مرد و 5 زن با میانگین سنی 5/12±35)، 15بیمار دچار آسیب اولیه عصب رادیال و 5 نفر دچار فلج یاتروژنی(به دنبال مداخله درمانی ارتوپدی) بودند. از 15بیمار اول، 7بیمار شکستگی باز هومروس داشتند که همگی به روش جا اندازی باز و فیکساسیون داخلی همراه با اکسپلور اولیه عصب درمان شدند. از 8 بیمار دیگر مبتلا به شکستگی بسته، یک نفر با جااندازی باز و اکسپلور اولیه ترمیم شد و 7 نفر دیگر به روش جا اندازی بسته و آتل گذاری درمان شدند. اکسپلور تاخیری به علت بهبود نیافتن پس از 3 ماه در این 7نفر و همچنین در 5 نفر دچار فلج یاتروژنی انجام شد. روش‌های ترمیم عصب بر اساس نوع آسیب صورت گرفت و بیماران به مدت 5/2±4/24 (28-19ماه) پی‌گیری شدند. متغیرهای دموگرافی، یافته‌های حین اکسپلوراسیون، نوع ترمیم عصب و میزان بهبود عملکردی بیماران(با کمک معیار Alnot ) ثبت و داده‌های فوق با نرم‌افزار SPSS19 تجزیه و تحلیل آماری شد. نتایج: 7 بیمار با قطع کامل عصب رادیال به روش پیوند عصب اینترفاسیکولر، با استفاده از عصب سورالِ خود بیمار، ترمیم شدند که در 3مورد پیامد خوب، 2مورد متوسط و 2مورد ناموفق بود. 3 بیمار با پارگی جزیی عصب، نورورافی شده و پیامد همگی خوب بود. 8 بیمار فیبروزپری نورال و 2مورد به دام افتادگی در کالوس داشتند که در همگی نورولیز انجام شد و بهبود در حد خوب یافتند. در مجموع میزان بهبود سه روش 90% تعیین شد. نتیجه‌گیری: انتخاب شیوه صحیح ترمیم عصب و تصمیم‌گیری مناسب در مورد اولیه یا تاخیری‌بودن اکسپلوراسیون می‌تواند منجر به نتایج عملکردی مطلوب و رضایت بخش در مبتلایان فلج عصب رادیال به‌دنبال شکستگی های هومروس شود.
متن کامل [PDF 200 kb]   (2389 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: عمومى
دریافت: ۱۳۹۲/۸/۱۵ | پذیرش: ۱۳۹۳/۱/۲۴ | انتشار: ۱۳۹۳/۱/۲۴

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA code

ارسال پیام به نویسنده مسئول


کلیه حقوق این وب سایت متعلق به مجله دانشگاه علوم پزشکی گیلان می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2018 All Rights Reserved | Journal of Guilan University of Medical Sciences

Designed & Developed by : Yektaweb