دوره 9، شماره 33 و 34 - ( 1-1379 )                   جلد 9 شماره 33 و 34 صفحات 96-102 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Yousefikoma A, Sobhani A, Panahmoghaddam S. Assessment of Abnormal Serum Digoxin Concentration. jour guilan uni med sci. 2000; 9 (33 and 34) :96-102
URL: http://journal.gums.ac.ir/article-1-1999-fa.html
یوسفی کما‌ دکتر عباس، سبحانی دکتر عبدالرسول، پناه مقدم دکتر صغری. ارزیابی غلظت سرمی غیرطبیعی دیگوکسین. مجله دانشگاه علوم پزشکی گیلان. 1379; 9 (33 و 34) :96-102

URL: http://journal.gums.ac.ir/article-1-1999-fa.html


استادیار پزشکی هسته‌ای، دانشگاه علوم پزشکی گیلان
چکیده:   (156 مشاهده)
چکیده
بیش از ۲۰۰ سال است که گلیکوزیدهای قلبی از جمله دیگوکسین در درمان نارسایی قلبی بکار می روند. درمان دراز مدت با دیگوکسین مستلزم توجه زیاد به فارماکوکینیتیک این دارو است. بعلت سمیت فوق العاده شدید دیگوکسین و نزدیک بودن سطح درمانی به سطح سمی این داروها باید توجه داشت که غلظت این داروها از حد درمانی تجاوز نکند. هدف از این مطالعه تعیین درصد بیماران مصرف کننده دیگوکسین با غلظت سرمی نمیرطبیعی است. مطالعه به روش مقطعی و بر روی ۹6۰ نفر از بیماران مراجعه کننده به بخش پزشکی هسته ای بیمارستان حشمت که جهت اندازه گیری غلظت سرمی دیگوکسین طی سالهای ۱۳۷۴ الی ۱۳۷۸ مراجعه کرده بودند، انجام شده است. در جمع آوری اطلاعات از دفاتر ثبت مشخصات بیماران مصرف کننده دیگوکسین استفاده شده است. اندازه‌گیری غلظت سرمی دیگوکسین به روش رادیو ایمونواسی انجام شده است. آزمون آماری بکار رفته کای - دو و مقدار احتمال برای معنی دار بودن کمتر از ۵‌% در نظر گرفته شده است.
 از ۹6۰ بیمار مراجعه کننده، 668 نفر (%‌5‌/69‌) دارای غلظت سرمی غیر‌طبیعی یعنی خارج از محدوده درمانی بودند که 466 نفر (%5/48) دارای غلظت سرمی زیر ۱‌/‌۱ نانوگرم در میلی لیتر و ۲۰۲ نفر (%۲۱) دارای غلظت سرمی بالای ۲ نانوگرم در میلی لیتر بودند. از ۵۳۳ زن، ۳۴6 نفر (%8/68) و از ۴۵۷ مرد، ۳۲۲ نفر (%4/70) دارای غلظت سرمی غیر طبیعی بودند. بیشترین سن مراجعه ۷۰-61 سالگی بوده که %69 آنها دارای غلظت سرمی غیر‌طبیعی بودند. در بررسی انجام شده تفاوت معنی‌داری از نظر سن و جنس با غلظت سرمی غیرطبیعی دیگوکسین وجود نداشت. مقایسه پژوهش حاضر با نتیجه گزارشهای ارائه شده قبلی مشخص می کند که تعداد بیماران با غلظت سرمی غیرطبیعی دیگوکسین در بین بیماران مورد مطالعه ما بسیار زیاد است.
متن کامل [PDF 993 kb]   (33 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: تخصصي
دریافت: ۱۳۹۸/۱/۱۹ | پذیرش: ۱۳۹۸/۱/۱۹ | انتشار: ۱۳۹۸/۱/۱۹

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA

کلیه حقوق این وب سایت متعلق به مجله دانشگاه علوم پزشکی گیلان می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2019 All Rights Reserved | Journal of Guilan University of Medical Sciences

Designed & Developed by : Yektaweb