دوره 17، شماره 66 - ( 4-1387 )                   جلد 17 شماره 66 صفحات 44-49 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Baghi I, Hemati H, Salimi J. Survey the Patency Rate and Complications of Groin A-V Graft Access. jour guilan uni med sci. 2008; 17 (66) :44-49
URL: http://journal.gums.ac.ir/article-1-308-fa.html
باقی ایرج، همتی حسین، سلیمی جواد. بررسی کارآیی و عوارض گرافت‌‌های صناعی شریانی- وریدی (A-V graft) ناحیه کشاله ران در بیماران همودیالیزی. مجله دانشگاه علوم پزشکی گیلان. 1387; 17 (66) :44-49

URL: http://journal.gums.ac.ir/article-1-308-fa.html


دانشگاه علوم پزشکی گیلان
چکیده:   (7300 مشاهده)
چکیده مقدمه: امروزه در بیماران دیالیزی که ورید محیطی خوبی برای ایجاد فیستول شریانی- وریدی ندارند یا ورید محیطی آنها به علت فیستول شریانی- وریدی (AVF) قبلی، دیگر قابل استفاده نیست، استفاده از گرافت‌های صناعی که شریان و ورید را به هم ارتباط می دهند و زیر جلد کار گذاشته می شوند، رو به افزایش است: در بیمارانی که در اندام فوقانی عروق مناسبی برای دستیابی عروقی( (accessبه هر دلیلی وجود نداشته باشد می‌‌توان از اندام تحتانی استفاده کرد. استفاده از گرافت صناعی در ناحیه ران به عنوان دستیابی عروقی به علت بالا بودن میزان عفونت و نیز خطر آمپوتانسیون اندام در ابتدا با اقبال جراحان همراه نبوده است. هدف: تعیین میزان عفونت و مدت زمان بازماندن (Patancy) گرافت صناعی ناحیه کشاله ران در بیماران همودیالیز مرکز آموزشی – درمانی بیمارستان سینا. مواد و روش‌‌ها: این مطالعه به صورت آینده نگر انجام شده است. 41 بیمار که تحت کارگذاری گرافت صناعی شریانی- وریدی با گرافت پلی تترافلورواتیلن در ناحیه ران در فاصله سال‌های 79 تا 83 در بیمارستان سینا قرار گرفته‌اند، در این مطالعه وارد شدند. اطلاعات دموگرافیک و عوارض مربوط به گرافت طی حداقل یکسال پی‌گیری بیماران جمع‌‌آوری شده و با آزمون‌‌های کاپلان – مایر و log- rank تجزیه و تحلیل شدند. نتایج: در این مطالعه میزان بازماندن گرافت صناعی پلی‌‌تترافلوئورواتیلن(PTFE) شریانی- وریدی ناحیه ران در ماه سوم، ششم و نهم و یکسال پس از کارگذاری به ترتیب 76%، 70%، 67% و 60% بود. در 14 بیمار (34%) گرافت از کار افتاد که در 2 مورد (8/4%) به علت عفونت و در 10 مورد (4/24%) به علت ترومبوز بود. در 2 مورد (8/4%) هم به علت ایجاد پسودوآنوریسم در مسیر گرافت بیماران دچار خونریزی شدند. در هیچ بیمــاری ایسکمی انـدام دیده نشد. میزان عفونت در مرد و زن و در سنین مختلف تفاوتی نداشت. میزان بازماندن گرافت نیز ارتباطی با جنس و سن نداشت. نتیجه‌‌گیری: در مطالعه حاضر میزان عفونت و ترومبوز در دستیابی عروقی ناحیه ران بیشتر از بقیه مطالعات نبود. بنابراین در بیمارانی که عروق قابل استفاده برای ایجاد دستیابی عروقی در اندام فوقانی ندارند می توان از اندام تحتانی برای تعبیه دستیابی عروقی استفاده کرد.
متن کامل [PDF 332 kb]   (980 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: تخصصي
دریافت: ۱۳۹۲/۹/۱۱ | پذیرش: ۱۳۹۲/۹/۱۱ | انتشار: ۱۳۹۲/۹/۱۱

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA code

ارسال پیام به نویسنده مسئول


کلیه حقوق این وب سایت متعلق به مجله دانشگاه علوم پزشکی گیلان می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2019 All Rights Reserved | Journal of Guilan University of Medical Sciences

Designed & Developed by : Yektaweb