دوره 12، شماره 45 - ( 1-1382 )                   جلد 12 شماره 45 صفحات 7-15 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Jahandideh Y, Rashidan N. Effect of Bite Plane on The EMG Activity of Mastication Muscles in T.M.J Dysfunctions . jour guilan uni med sci. 2003; 12 (45) :7-15
URL: http://journal.gums.ac.ir/article-1-750-fa.html
جهاندیده یوسف، رشیدان نیره. بررسی اثر بایت‌پلن بر روی فعالیت الکترومیوگرافی عضلات ماضغه بیماران با اختلالات مفصل گیجگاهی فکی. مجله دانشگاه علوم پزشکی گیلان. 1382; 12 (45) :7-15

URL: http://journal.gums.ac.ir/article-1-750-fa.html


چکیده:   (5187 مشاهده)
مقدمه: بایت پلن ها یک وسیله مهم در جهت تشخیص و درمان بیماران با اختلالات مفصل گیجگاهی فکی( T.M.J) می باشند. هدف: هدف از این تحقیق بررسی اثر این وسیله بر فعالیت الکترومیوگرافیک عضلات ماضغه بوده است. مواد و روش ها: برای این منظور تعداد 25 بیمار با ناراحتی T.M.J انتخاب شدند. از این افراد قبل از ساخت بایت‌پلن از عضلات ماستر و تمپورال طرف راست و چپ الکترومیوگرافی توسط الکترود سطحی گرفته شد و در ضمن در هر دو عضله ثبت امواج در سه موقعیت استراحت (r ) حداکثر بستن (co) و حداکثر فشردن دندانها (cl )گرفته شد. سپس از این بیماران قالبگیری شد و بایت‌پلن نوع ماگزیلاری از جنس آکریل‌گرما سخت ساخته شد و به مدت 3 ماه فقط شبها استفاده شد. بعد از اتمام این دوره, مجدداً از این بیماران الکترومیوگرافی گرفته شد و مقدار فعالیت عضلات ماستر و تمپورال ثبت شد و سپس به کمک آزمون آماری‌ Pair-t-test مورد آنالیز قرار گرفت. نتایج: میانگین آمپلی‌تود عضلات ماستر و تمپورال در هر سه حالت r و co ,cl بعد از استفاده از بایت‌پلن دچار کاهش شده که از نظر آماری این اختلاف معنی‌دار بود (P<0.05). میانگین دیوریشن عضله تمپورال در تمامی حالات و همچنین عضله ماستر در حالت cl نیز بعد از درمان کاهش یافته که این اختلاف نیز از نظر آماری معنی‌دار بود (P<0.05). اما در میانگین دیوریشن عضله ماستر در حالتهای r و co قبل و بعد از درمان با بایت‌پلن اختلاف معنی‌‌داری مشاهده نشده است. بحث: نتیجه کلی اینکه بایت‌پلن در بیماران با اختلالات T.M.Jباعث کاهش فعالیت الکترومیوگرافیک عضلات ماضغه و در نتیجه کاهش انقباضات این عضلات شده و میزان آمپلی‌تود و دیوریشن امواج الکترومیوگرافی را بخصوص در عضله تمپورال کاهش می‌دهد که این مساله می‌تواند به علت اهمیت بیشتر عضله تمپورال در تعیین موقعیت وضعیتی و بستن مندیبل باشد.
متن کامل [PDF 206 kb]   (1705 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: تخصصي
دریافت: ۱۳۹۳/۶/۳۱ | پذیرش: ۱۳۹۳/۶/۳۱ | انتشار: ۱۳۹۳/۶/۳۱

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA

کلیه حقوق این وب سایت متعلق به مجله دانشگاه علوم پزشکی گیلان می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2019 All Rights Reserved | Journal of Guilan University of Medical Sciences

Designed & Developed by : Yektaweb