دوره 12، شماره 45 - ( 1-1382 )                   جلد 12 شماره 45 صفحات 16-23 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Dalili Z, Mohtavipour S. Frequency of Medial Sigmoid Depression in Panoramic View of Orthodontic Patients Based on Facial Skeletal Classification . jour guilan uni med sci. 2003; 12 (45) :16-23
URL: http://journal.gums.ac.ir/article-1-751-fa.html
دلیلی زهرا، محتوی پور سیده طاهره. فراوانی وجود فرورفتگی سیگموئید داخلی در رادیوگرافی پانورامیک براساس طبقه بندی اسکلتال بیماران ارتدنسی. مجله دانشگاه علوم پزشکی گیلان. 1382; 12 (45) :16-23

URL: http://journal.gums.ac.ir/article-1-751-fa.html


چکیده:   (6075 مشاهده)
مقدمه: یکی از یافته‌های طبیعی در نگاره پانورامیک، رادیولوسنسی موجود در قسمت فوقانی راموس فک پائین میباشد که تحت عنوان فرورفتگی سیگموئید داخلی نامیده میشود. بنظر میرسد که شیوع این فرورفتگی در اشکال مختلف اسکلتی متفاوت است، که میتواند مشکلاتی را در جراحی ارتوگناتیک ایجاد کند چرا که جدا کردن کورتکس باکال و لینگوال راموس در صورت درگیری این قسمت نازک مشکل است. هدف: هدف از این مطالعه بررسی تفاوت در فراوانی وجود فرورفتگی سیگموئید داخلی در رادیوگرافی پانورامیک براساس طبقه بندی اسکلتال بیماران ارتودنسی می باشد. مواد و روش ها: در این مطالعه توصیفی از 465 رادیوگرافی پانورامیک و سفالومتری جانبی بیماران قبل از درمان ارتودنسی استفاده شد که شامل 236 مورد رده یک ، 141 مورد رده دو و 88 مورد رده سه اسکلتی بودند .بعد از تشخیص رابطه اسکلتی فکین توسط متخصصان ارتودنسی ضمن مطالعه سفالومتری و در نظرگرفتن شرایط کلینیکی بیمار، رادیوگرافیهای پانورامیک از نظر وجود فرورفتگی سیگموئید داخلی براساس سمت درگیری و تعیین معیارهای “ مشخص ” و “ کمی مشخص ” در صورت وجود فرورفتگی مورد بررسی قرار گرفتند. نتایج: براساس مطالعه فوق فراوانی فرورفتگی سیگموئید داخلی در بیماران رده دو ( در سمت راست 3/38% و درسمت چپ 39% ) و در بیماران رده سه ( در سمت راست 9/23% و در سمت چپ 6/38% ) در مقایسه با رده یک اسکلتی ( سمت راست 6/21% و در سمت چپ 7/26% ) شایعتر بود. رده های مختلف فکی ـ اسکلتی از نظر وجود این فرورفتگی اختلاف معنی داری نشان دادند. اما از نظر آماری بین رده‌های فکی اسکلتی و انواع فرورفتگی و سمت درگیر ارتباطی وجود نداشت. نتیجه گیری: شیوع این فرورفتگی در بیماران با مشکل فکی ـ اسکلتی که نیاز به جراحی ارتوگناتیک خواهند داشت می تواند باعث توجه بیشتر به این ناحیه قبل از جراحیهای استئوتومی فک پائین شود.
متن کامل [PDF 161 kb]   (1412 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: تخصصي
دریافت: 1393/6/31 | پذیرش: 1393/6/31 | انتشار: 1393/6/31

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA

کلیه حقوق این وب سایت متعلق به مجله دانشگاه علوم پزشکی گیلان می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2020 All Rights Reserved | Journal of Guilan University of Medical Sciences

Designed & Developed by : Yektaweb