:: دوره 26، شماره 104 - ( 10-1396 ) ::
جلد 26 شماره 104 صفحات 31-40 برگشت به فهرست نسخه ها
سنجش ارتباط خودکارآمدی و سازگاری زنا‌شویی در زنان دچار نشانگان تخمدان پلی‌کیستیک و زنان سالم
سارا شهبازی* ، دکتر سید موسی کافی ماسوله
کارشناس ارشد روانشناسی عمومی، دانشگاه گیلان، رشت، ایران
چکیده:   (697 مشاهده)
مقدمه: سندرم تخمدان پلی‌کیستیک(PCOS)، یکی از شایع‌ترین اختلال غدد درون‌ریز است که شیوع آن از 4 تا 25 % زنان در سن باروری گزارش شده‌است. این سندرم با پیامدهای متفاوت در زمینه‌های متابولیک، باروری و روان‌شناختی همراه است که بایستگی پژوهش در این مورد را روشن می‌کند.
هدف: تعیین رابطه خودکارآمدی و سازگاری زناشویی و مقایسه آن در زنان مبتلا به سندرم تخمدان پلی‌کیستیک و زنان سالم.
مواد و روش‌ها: این مطالعه به صورت علّی_مقایسه‌ای و با مشارکت 129 زن مبتلا به سندرم تخمدان پلی‌کیستیک و 125زن سالم، به روش نمونه‌گیری در دسترس و با استفاده از معیار تشخیصی روتردام انجام شد. افراد نمونه به پرسشنامه‌های خودکارآمدی شوارتز و جروسلم(10GSE-) و سازگاری زناشویی اسپانیر(32DAS-) پاسخ دادند. داده‌ها با نسخه 20 نرم‌افزار SPSS و روش‌های آماری ضریب همبستگی پیرسون، رگرسیون، آزمون تی و تحلیل واریانس چند متغیری واکاوی شد.
نتایج: سازگاری زناشویی به طور معنی‌دار در زنان PCOS پایین‌تر از زنان سالم بدست آمد(01/0 >p)، اما در متغیر خودکارآمدی، تفاوت دو گروه از نظر آماری معنی‌دار نبود. همچنین، خودکارآمدی و سازگاری زناشویی در گروه PCOS و سالم رابطه مثبت معنی‌دار داشت و خودکارآمدی توان پیش‌‌بینی سازگاری زناشویی را داشت.
نتیجه‌گیری: با توجه به تفاوت سازگاری زناشویی و رابطه آن با خودکارآمدی در زنان مبتلا به PCOS و زنان سالم، به نظر می‌رسد افزایش آگاهی، غربالگری و فرآیند ارجاع برای بهره‌گیری از خدمات مشاوره‌ای در مبتلایان نیاز است.
واژه‌های کلیدی: سندرم تخمدان پلی‌کیستیک/ خودکارآمدی
متن کامل [PDF 225 kb]   (171 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: تخصصي
دریافت: ۱۳۹۶/۱۱/۱۷ | پذیرش: ۱۳۹۶/۱۱/۱۷ | انتشار: ۱۳۹۶/۱۱/۱۷


XML   English Abstract   Print


دوره 26، شماره 104 - ( 10-1396 ) برگشت به فهرست نسخه ها