مقالات پذیرفته شده
برگشت به فهرست مقالات |
برگشت به فهرست نسخه ها
Research code: 2010/63/EU
Ethics code: IR.IAU.K.REC.1401.061
نیما نجفی تبریزی1 
، مهدی مرجانی*2 ، وُوریا توحیدی3 ، زهره قرآننویس4
، مهدی مرجانی*2 ، وُوریا توحیدی3 ، زهره قرآننویس4
1- گروه جراحی، واحد کرج، دانشگاه آزاد اسلامی، کرج، ایران
2- گروه علوم بالینی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
3- گروه رادیولوژی، واحد کرج، دانشگاه آزاد اسلامی، کرج، ایران
4- گروه فیزیک، واحد کرج، دانشگاه آزاد اسلامی، البرز، ایران
2- گروه علوم بالینی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
3- گروه رادیولوژی، واحد کرج، دانشگاه آزاد اسلامی، کرج، ایران
4- گروه فیزیک، واحد کرج، دانشگاه آزاد اسلامی، البرز، ایران
چکیده: (39 مشاهده)
زمینه: لیزر درمانی کمتوان یک روش درمانی غیرتهاجمی است که با تسریع بهبودی، ترمیم تاندون را ارتقا میبخشد و رویکردی امیدوارکننده برای بهبود پیامدهای بازیابی ارائه میدهد.
هدف: این مطالعه به بررسی اثرات لیزر درمانی کمتوان بر آسیبهای تاندون در مدل خرگوش با استفاده از سونوگرافی برای ارزیابی تأثیر درمان پرداخت.
روشها: پانزده سر خرگوش نر بالغ نژاد نیوزیلند سفید تهیه و بهطور تصادفی به یک گروه کنترل و دو گروه لیزر درمانی (۶۵۰ نانومتر و ۷۵۰ نانومتر) تخصیص داده شدند. سونوگرافی بهصورت هفتگی طی ۴۲ روز (۶ نوبت) انجام شد. خرگوشها پس از اعمال جراحی تخریب تاندون در پای راست خود تحت لیزر درمانی کمتوان قرار گرفتند و ترمیم تاندون از طریق سونوگرافی ارزیابی گردید. دادهها با استفاده از نرمافزار SPSS نسخه ۲۱ تحلیل شدند و سطح معناداری کمتر از ۰۵/۰ در نظر گرفته شد.
یافتهها: پس از جراحی، ضخامت تاندون در تمامی گروهها طی ۲–۳ هفته افزایش یافت و سپس کاهش یافت؛ گروه کنترل بالاترین ضخامت و کندترین روند کاهش را حفظ کرد، در حالی که گروه لیزر ۷۵۰ نانومتر بیشترین افزایش اولیه را نشان داد. تفاوت معناداری بین گروه لیزر ۶۵۰ نانومتر و سایر گروهها مشاهده شد (05/>P) ، اما بین گروه لیزر ۷۵۰ نانومتر و کنترل تفاوت معنیداری وجود نداشت (321/ =P). وضعیت اکو و یکنواختی بافت در گروههای تحت درمان با لیزر سریعتر بهبود یافت و تا هفته پنجم به وضعیت یکنواخت-بالا رسید، در حالی که گروه کنترل روند کندتری داشت. ارزیابی کلی ترمیم تاندون نشان داد که گروه ۶۵۰ نانومتر در هفتههای اول، سوم و چهارم امتیاز بهبودی بهتری داشت (05/0>P) و هر دو گروه لیزر نسبت به گروه کنترل نتایج برتری را نشان دادند، که روند بازسازی سریعتر در گروههای تحت درمان با لیزر را تأیید میکند.
نتیجهگیری: لیزر درمانی کمتوان، بهویژه در طول موج ۶۵۰ نانومتر، بهطور معناداری بهبود تاندون را با ارتقای ضخامت، وضعیت اکو و بافت اکویی سریعتر از گروه کنترل در تمام گروهها بهبود میبخشد
هدف: این مطالعه به بررسی اثرات لیزر درمانی کمتوان بر آسیبهای تاندون در مدل خرگوش با استفاده از سونوگرافی برای ارزیابی تأثیر درمان پرداخت.
روشها: پانزده سر خرگوش نر بالغ نژاد نیوزیلند سفید تهیه و بهطور تصادفی به یک گروه کنترل و دو گروه لیزر درمانی (۶۵۰ نانومتر و ۷۵۰ نانومتر) تخصیص داده شدند. سونوگرافی بهصورت هفتگی طی ۴۲ روز (۶ نوبت) انجام شد. خرگوشها پس از اعمال جراحی تخریب تاندون در پای راست خود تحت لیزر درمانی کمتوان قرار گرفتند و ترمیم تاندون از طریق سونوگرافی ارزیابی گردید. دادهها با استفاده از نرمافزار SPSS نسخه ۲۱ تحلیل شدند و سطح معناداری کمتر از ۰۵/۰ در نظر گرفته شد.
یافتهها: پس از جراحی، ضخامت تاندون در تمامی گروهها طی ۲–۳ هفته افزایش یافت و سپس کاهش یافت؛ گروه کنترل بالاترین ضخامت و کندترین روند کاهش را حفظ کرد، در حالی که گروه لیزر ۷۵۰ نانومتر بیشترین افزایش اولیه را نشان داد. تفاوت معناداری بین گروه لیزر ۶۵۰ نانومتر و سایر گروهها مشاهده شد (05/>P) ، اما بین گروه لیزر ۷۵۰ نانومتر و کنترل تفاوت معنیداری وجود نداشت (321/ =P). وضعیت اکو و یکنواختی بافت در گروههای تحت درمان با لیزر سریعتر بهبود یافت و تا هفته پنجم به وضعیت یکنواخت-بالا رسید، در حالی که گروه کنترل روند کندتری داشت. ارزیابی کلی ترمیم تاندون نشان داد که گروه ۶۵۰ نانومتر در هفتههای اول، سوم و چهارم امتیاز بهبودی بهتری داشت (05/0>P) و هر دو گروه لیزر نسبت به گروه کنترل نتایج برتری را نشان دادند، که روند بازسازی سریعتر در گروههای تحت درمان با لیزر را تأیید میکند.
نتیجهگیری: لیزر درمانی کمتوان، بهویژه در طول موج ۶۵۰ نانومتر، بهطور معناداری بهبود تاندون را با ارتقای ضخامت، وضعیت اکو و بافت اکویی سریعتر از گروه کنترل در تمام گروهها بهبود میبخشد
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |